Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1917 - pagina 111

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1917 - pagina 111

2 minuten leestijd

FARRAGO 97

mensch, die lachend schrijdt over velden en dreven, terwijl

uit de bosschen weerklinken de vroolijke jachthoorns. Daar

de zwaar lijdende, hier de luchthartig vroolijke mensch.

Deze beide kanten zijn dan samengevat in den vierden

Satz, om ons eindelijk den geheel harmonischen mensch te

toonen. Naast het energiek-mannelijke hoofdthema open-

baart zich van lieverlede in het tweede hoofdthema het

zuiver-vrouwelijke element. Deze beide thema's vereenigen

zich dan tot een loüied op de overweldigende macht der

liefde. Aldus Wagner, die echter onmiddellijk het gebrek-

kige van zijn uitlegging erkent, en van al wat er geschreven

is over deze Symphonie, als hij eraan toevoegt: »Nur in

des Meisters Tonsprache war aber das Unaussprechliche

kund zu tun, was das Wort hier eben nur in höchster Befan-

genheit andeuten konnte«.

Een verrassenden indruk maakt de idyllische vierde

Symphonie tusschen haar beide zusters, de derde en de

vijfde. De stemming, waarin Beethoven hier verkeert, kan

niet miskend worden. Liefde ademt deze Symphonie. Een

hooge liefde had zijn hart ingenomen, en hij mocht als een

zeldzame gave het innigste geluk smaken, want hij wist zijn

liefde beantwoord. Het waren zonnige dagen voor Beethoven.

»Nooit steeg ik zoo hoog. Alles is licht, reinheid, klaarheid.

Tot hiertoe geleek ik op dat kind uit de sprookjes, dat

steenen opraapt en de prachtige bloem niet ziet, die op

zijn weg is ontloken«. Hoe wreed werd telkens zijn geluk

verstoord, en volgde op hoogste zaligheid het bitterste ver-

driet. Maar juist in zulke wanhoopsdagen werden de hoogste

kunstwerken geboren. Een sprekend bewijs hiervan is de

beroemde Mondscheinsonate, opgedragen aan de gravin

Guilietta Guicciardi, een weemoedig lied van scheiding,

maar ook gevolgd door de heftigste worsteling om zich te

verheffen boven het lijden, want »alles, was Leben heiszt

sei dem Erhabenen geopfert und Heiligthum der Kunst«.

Dan culmineert de strijd in de vijfde Symphonie. Als

7

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1917

Studentenalmanak | 174 Pagina's

Studentenalmanak 1917 - pagina 111

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1917

Studentenalmanak | 174 Pagina's