Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1918 - pagina 74

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1918 - pagina 74

2 minuten leestijd

62 IN MEMORIAM

Ik zou niet gaarne willen, dat iemand deze karakteris­

tiek lezend, den indruk kreeg, dat Woltjer geen gebreken

had. Hij had groote liefde tot de wetenschap, maar hij kon

zich niet altijd buiten de praktijk houden. Zoo kwam het,

dat wel eens iets bleef liggen, dat noodig had moeten

worden afgedaan. Vooral in het laatste deel van zijn leven,

toen zijn ziekte hem begon te kwellen, en zijn van nature

zoo groote werkkracht in beginsel was gebroken, liep het

hem soms al te druk en heeft hij naar het oordeel van

zijn vrienden niet altijd weten te onderscheiden, wat het

meest recht had op zijn belangstelling.

Hier moet ik ook spreken over de verhouding van

Woltjer tot zijn leerlingen. Dat valt me niet gemakkelijk.

Al de leerlingen hebben Woltjer vereerd, maar er waren

er, die niet van hem hielden. Misschien wel te verklaren.

Woltjer was een leermeester in den echten zin van het

woord. Hij wilde leeren studeeren, liever dan parate kennis

bijbrengen. En hij heeft ook leeren studeeren. Niemand,

die het zal ontkennen. In zijn onderwijs en omgang heeft

hij niet geschroomd de fouten, die hij zag, aan te

wijzen. Hij deed dat ook wel eens op vrij forsche wijze.

Er zijn er, die dat niet konden verdragen, die zich van

hem hebben afgekeerd, maar die hem dan ook nooit hebben

leeren kennen, zooals hij was. Er zijn er, die nooit een

woord van lof van Woltjer hebben gehoord. Het is waar,

hij sprak het niet spoedig. Maar hij sprak het toch, hij

kon uitermate vriendelijk zijn, vaderlijk, teeder. Maar niet,

als ge hem de eerste maal ontmoette. Daarvoor moest

ge hem langer kennen, moest hij de overtuiging hebben,

dat het u ernst was met de beoefening der weten­

schap, dat ge niet maar mee liept met de groote massa,

die tevreden is met den schijn, maar dat ge tot het

wezen der dingen wildet doordringen. Allen, die zoo met

hem hebben leeren omgaan, hebben nog een heel anderen

Woltjer gekend. Een man, die zelf nederig boog voor

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1918

Studentenalmanak | 130 Pagina's

Studentenalmanak 1918 - pagina 74

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1918

Studentenalmanak | 130 Pagina's