Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1918 - pagina 62

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1918 - pagina 62

2 minuten leestijd

52 IN MEMORIAM

zinnen. Het geheugen droeg 't woord niet, maar 't kwam

al vanzelf. En als men hoorde dat Rutgers het woord kreeg,

spitste een iede^r de ooren.

En toch, als het op schrijven aankwam wilde bij dezen

zelfstandigen denker de pen maar niet vooruit; een niet

genoeg te betreuren contradictie, die 't teleurstellend feit

verklaart, dat Rutgers ons niet dan een zoo uiterst kleine

bibliotheek van eigen schriftuur achterliet. Wat we in

onze boekerij van hem plaatsen mochten, was keurig,

zaakrijk en in verrassenden stijl, maar 't was zoo klein in

tal en omvang.

Ook hij doorleefde met ons Calvijn's vierde eeuwgetij,

en zoo iemand, dan was hij de man, die met Calvijn zich

geestelijk identiek gevoelde, heel Calvijns denkwereld in

zich had opgenomen, en als zijn a l t e r e r g o hem ons in

't zuiverste beeld had kunnen schetsen, en toch Allard

Pierson beproefde het, maar Rutgers bracht er zelfs 't

schema niet voor ten papiere. Een leemte, die nu, helaas,

niet meer aan te vullen is. Niemand had ons een Calvijn

kunnen geven gelijk hij, en toch, hij waagde er zich niet aan.

Waaraan dit lag, begreep men aanstonds, zoo men hem

voor zijn schrijftafel bezig had gezien. Dan toch dorst

Rutgers geen zin op 't papier brengen, of hij moest de

vier, vijf zinnen die op den eerste volgen zouden, reeds in

zijn geheugen hebben aaneengelijmd. De denk-impuls en de

klemmende kracht van het geheugen geraakten zoodoende

gaandeweg met elkaar in botsing. Drong er nu een heilig

moeten, gelijk voor een rectorale oratie, dan worstelde hij

er pijnlijk en met beklemden stijl tenslotte door heen. Maar

ontbrak er het heilige moeten, dan neigde hij er toe om

de pen al spoedig neer te leggen, en zoo bleef de droeve

en zoo teleurstellende uitkomst, dat het Calvinistisch reuzen-

werk, of wilt ge, het reuzenwerk over Calvijn, dan in

hem zat en zijn geest als perste, niet uit de pen kwam.

Zoo dikwijls hij vrij man was, viel plots deze hindernis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1918

Studentenalmanak | 130 Pagina's

Studentenalmanak 1918 - pagina 62

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1918

Studentenalmanak | 130 Pagina's