Studentenalmanak 1919 - pagina 99

IN MEMORIAM

J. TULP.

E T was een koude januariavondl

De luid schallende signaalhoorn liet het wel-

bekende „kok in de keuken" hooren. Door de

lange gang van een van Amersfoorts kazernes

spoedden wij ons naar de onderofficiers-eetzaal.

Ieder zocht een goede plaats. Ik kwam te zitten aan het

eerste tafeltje rechts, vlak bij het raam. Daar het eien

niet dadelijk werd opgediend, monsterde ik de vele voor

mij totaal vreemde gezichten. Ook mijn overbuurman keek

ik even aan en hij mij. 't Was een korte, gedrongen

gestalte, met een stevigen kop. Zijn haar hing met een

lok over zijn voorhoofd en 'k zie hem nog die handbeweging

maken om die naar omhoog te strijken. Zijn kleine, grijs-

blauwe oogen met groote, donkere pupillen keken mij

onder de blonde wenkbrauwen een oogenblik uitvorschend

aan. Wij waren elkaar volkomen vreemd, dat beseften wij

beiden

De maaltijd begon . . . . Hij bad . . . . ik bad En

plots viel dat idee van hem vreemd te zijn weg. Een warm

gevoel van sympathie kwam bij mij op.

Dat was mijn eerste ontmoeting met Jan Tulp.

Ernstige ziekte kort daarop dwong mij den dienst te

verlaten, 'k Vergat dien avond in de eetzaal. Plotseling

werd ik er echter weer aan herinnerd.

Op het eerste college Romeinsch recht na de kerst-

vacantie 1916 was ook een officier, dien ik terstond herkende

als mijn overbuurman uit Amersfoort.

Ieder weet wat het zeggen wil, midden in den cursus in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen