Studentenalmanak 1921 - pagina 54

44 LUSTRUMVERSLAG

zoo dicht mogelijk. Wij zijn al vlak bij U. Het contact is er.

Door uw warm openingswoord hebt gij, Mijnheer de Rector,

daarvoor reeds gezorgd. Gij hebt, als met een wichelroede

gewapend, de lier, die bij ons sinds lang niet meer mischte en

die diep bedolven was onder het stof, dat zorg en arbeid

erover geworpen had, weder te voorschijn gebracht. De

snaren trillen al. Wij hebben het in dit korte oogenblik der

eerste ontmoeting reeds gevoeld: nog altijd is de student

virtuoos in de beoefening van frissche en bezielende amicaliteit.

Maar . . : . is het wel een tijd om feest te vieren ? Bij deze

praealabele kwestie, van zoo hoog gewicht, door U ook —

en terecht— met zekeren nadruk gemoveerd, hebben insgelijks

uw reünisten een oogenblik aarzelend stilgestaan. Ik zal geen

herhaling geven van uw alleszins juiste teekening van den

geweldigen ernst dezer dagen ; ik zou, zoodoende, den indruk,

door uw woord gewekt, slechts verzwakken.

Welnu, betaamt het den mensch, betaamt het, want deze

vraag komt toch bovenal op ons aan, den christen om te

midden van zooveel ellende en gevaren, te midden van de

tohu wabohu van zedelijke en religieuse verwildering, een

hoogtij te houden.? Er kon hier pro en contra bepleit

worden, maar stelt u gerust: ik spaar u de dialectische

verhandeling. Hoe schoon hij op zich zelf moge wezen, in

dit moment zou zelfs een platonische dialoog misplaatst zijn.

Trouwens, waartoe lange redeneeringen ? Het leven zelf

heeft in deze reeds beslist. Wij vieren weder onze huise-

lijke vierdagen, zij het iets soberder dan vroeger, dank zij

de beruchte duurte en de bodemlooze schatkist van stad en

land, die alle belastingbetalende burgers tot Danaïden maakt

Maar wij vieren ze dan toch weer. En wat is een acade-

misch lustrum eigenlijk anders dan een huiselijk feest? De

jarige Alma Mater roept de zonen, die reeds de ouderlijke

woning hadden verlaten, van hun laren en penaten terug

om met de kinderen die nog thuis zijn vroolijk te wezen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen