Studentenalmanak 1921 - pagina 103

IN MEMORIAM

R. A. SCHUURMAN.

NDER den indruk van het |onverwacht sterven

SPS van Rudolf Schuurman kunnen we deze woorden

niet meer schrijven. Het is al bijna een jaar

^8 geleden, en de tijd jaagt ons voort van de plaats,

waar we even hebben stilgestaan en hebben

geluisterd. Maar over dit feit willen we het dan ook niet

hebben; voor ons is dat niet zoozeer 't blijvende geweest,

ook al weten we dat er leed was bij allen toen, en leed

blééf bij weinigen

Als we ons rekenschap geven van het blijvende voor

óns, dan lijkt het mij, dat dit heele leven (dat is het blijvende)

deze beteekenis heeft gehad: het heeft ons realiteit geleerd,

de realiteit van ons bestaan, waarvan wij allen met hem

het besef zoeken bij tijden, maar zoodra we het vinden, 't

weer begraven, in veel afleiding, misschien wel eens in

veel droefheid, maar dat hij blééf zoeken. Hij was als wij

allen, maar alleen met meer moed. Werkelijkheidsmoed.

En dat naar twee zijden.

Naar den kant van het aardeleven, dat is de realiteit van

den dood.

En naar den kant van het eeuwige, leven, dat is de

realiteit van Christus. <l>f|itt8J 3NsS .

Houden we deze beide dingen in het oog, dan begint

dit leven voor ons te spreken, nu niet meer in duistere

woorden, of vreemd schijnend gedragen, maar met welbewuste

en vast-gewilde prediking over den angst, waarmee de nacht

ons ontstelt, en de vreugde, waarmee de zon ons hart doorlicht,

den angst, waarmee de zonde ons weghuiveren doet van

voor Gods aangezicht en de vreugde, als Christus ons

opheft tot den Vader,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen