Studentenalmanak 1921 - pagina 93

IN MEMORIAM 79

wetenschap, dat zich ten nauwste aansloot bij zijn beide andere

groote wetenschappelijke beginselen van het transcendentaal

realisme en de gratia communis. Er was maar één weten-

schap, zoo waande men, en haar kenmerk was het afzweren

van alle vooroordeel. Het christelijk geloof was één aaneen-

rijging van zulke vooroordeelen, en het was daarom slechts

schijnbaar inconsequent, dat men aan de universiteit, die

niet als in vroeger eeuw een principieele eenheid moest

vormen, maar een los agglomeraat van echt wetenschappelijke

mannen, voor geleerden van christelijke levensovertuiging

geen plaats had. Zelfs een overigens niet bekrompen en

van karakter vriendelijk man als Kemper, een in Leiden

machtige figuur in zijn tijd, gruwde van een professoraat

voor Bilderdijk. Met Groen van Prinsterer en Kuyper ging

het desgelijks. De Universiteiten, de tempels voor den

waarheidsdienst, konden op dien naam geen aanspraak meer

maken, sinds een valsch en exclusief begrip der wetenschap

en een zich daarbij aanpassende staatspractijk uit beginsel

voor de christelijke wetenschap de deur met dubbelen

grendel hadden gesloten. En hoezeer het Kuyper bij zijn

verzet tegen dit fnuiken van de vrijheid der wetenschap

ernst was met herstel dier vrijheid vóór alles, blijkt wel

uit het feit, dat hij in zijn inwijdingsrede van de Vrije

Universiteit, nog vóór hij zijn aanval richtte tegen dit

knechten der wetenschappelijke waarheid door den Staat,

vooropstelde, dat de souvereiniteit in eigen kring, die hij

voor de wetenschap opeischte, geëerbiedigd behoorde te

worden door de Kerk. ,,Met hand en tand m o e t . . . . vast-

gehouden, dat nooit een Kerk van Christus haar overhoogheid

aan de wetenschap mag opdringen", zoo sprak hij en werkte

dit dan verder uit. Zóó verre was hij er van af een hulp-

inrichting van kerk of partij te willen maken. De vrijheid in

den titel der Universiteit duidt niet enkel op de tegenstelling

met de staatsinrinchting, zij is de positieve leuze, die leert,

dat de wetenschap enkel aan haar eigen levenswet behoort

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen