Studentenalmanak 1922 - pagina 31

JAARVERSLAG VAN HET STUDENTENCORPS

AAN DE VRIJE UNIVERSITEIT

OVER HET CORPSJAAR 1920/21, UITGEBRACHT DOOR DEN RECTOR

P. N. KRUYSWIJK, IN DE VERGADERING VAN 4 OCTOBER 1921.

D a m e s en H e e r e n , l e d e n v a n N . D . D . D . ,

Sinds de oprichting van ons Corps is het gewoonte geweest,

dat op den dies natalis door den Rector verslag wordt uitgebracht

van de lotgevallen van ons Corps in het beëindigde jaar. Dit

jaarverslag heeft in tal van toonaarden weerklonken, is hoopvol

en somber, blij en wanhopig van stemming geweest, maar kwam

toch doorgaans op uit het leven van het Corps zelf. Het was een

weergave van dat corpsleven, wanneer dit opnieuw een jaar was

voortgeschreden.

Nu zijn de klachten over de intensiteit van dat leven al zeer

lang vele geweest. Evenwel, heftiger dan thans waren ze naar

sommiger oordeel nooit. En waar gij, D. en H., mij dan hebt

opgedragen, het jaarverslag over 1920/21 uit te brengen en waar

ik gereed sta, dat thans te doen, daar wil ik gaarne eerst een

praealabele kwestie stellen, die wellicht op dit moment bij sommigen

Uwer reeds is opgerezen.

Ze is te stellen in dezen vorm: Is er nog wel een corpsleven,

waarover verslag is uit te brengen? Dat deze vraag praealabel

is, zal niemand Uwer ontkennen. Indien de dood in ons corps-

bestaan heeft geheerscht, dan is U de voorlezing van dit verslag

beter te besparen. Ik ben geneigd aan te nemen, dat sommigen

Uwer de gestelde vraag ontkennend beantwoorden. Ik ben even-

zeer en op grond van nog eenige meerdere argumenten geneigd,

hen daarin te geven . . . volkomen ongelijk. De kracht van hun

ontkenning schuilt in de tegenstelling met het verleden; daarin

ligt echter tevens een argument voor mijn kategorische bevestiging.

Laat ik dit eenigszins nader mogen adstrueeren. Wij zijn gewoon

geraakt te spreken van den gouden tijd, die ons Corps vroeger

heeft beleefd. De namen der Corpsleden van dien tijd komen

niet dan met eerbied bij ons op. Evenwel, heel die voorstelling

van verloren gegane paradijzen berust slechts op onbekendheid.

Laat ik twee dier heroën uit zulk een glanstijdperk even mogen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen