Studentenalmanak 1922 - pagina 64

50 IN M E M O R I A M

scheen, voordat Kuypers Heraut-artikelen over ,,de gemeene

gratie" een aanvang namen. Evenmin als Kuyper kon Bavinck

onverschillig zijn voor eenig deel der werken Gods. Geen enkel

terrein van wetenschap sloot hij principieel van zijn belangstelling

uit. Dat heb ik ondervonden toen ik te Kampen zijn leerling was,

toen ik te Leipzig en Berlijn de Assyriologie beoefende, en vooral

toen ik aan de Vrije Universiteit naast hem mocht werken. Voor

elke aangelegenheid van den jongeren collega had hij een open

oor. Geen enkel onderdeel van het terrein mijner vakwetenschap

was zóó specialistisch of zóó ver afgelegen, dat Bavinck er zich

onverschillig voor betoonde. Zijne belangstelling was universeel.

Maar die universeele belangstelling was altoos georiënteerd aan

datgene wat God zelf in het middelpunt zijner werken heeft geplaatst,

aan de bijzondere openbaring, aan de zaligmakende kennisse Gods.

In de latere jaren van zijn Amsterdamsche professoraat heeft

deze universeele belangstelling hem er toe gebracht, het zwaarte-

punt zijner werkzaamheid te verleggen van het universitaire terrein

naar het maatschappelijke. Actief hoogleeraar is hij gebleven, en

hoezeer zijn academisch onderwijs tot het laatste toe op prijs

werd gesteld, kunnen jongeren veel beter zeggen dan ik. Maar

zijn expansieve geest was daarmede niet tevreden. De Christelijke

maatschappij heeft hij gediend door deel te nemen aan de politiek

en leiding te geven aan de paedagogiek. Dat hij daarbij soms

wegen insloeg, waarop men niet gedacht had hem te zullen aan-

treffen, kan slechts hun verwonderen, die hem niet ten volle

kennen. Bavinck, die geen enkel terrein van zijn wetenschappelijke

belangstelhng uitsloot, kon zich evenmin afsluiten voor den in-

vloed van opkomende geestelijke stroomingen, als hij daarin ook

maar eenigszins eene doorwerking van den Christelijken geest

bespeurde. En of dit laatste het geval zou zijn, kon men niet met

zekerheid vooruit weten. Bavincks universaliteit was van dien

aard, dat ze berekenbaarheid uitsloot. Men kon hem elke nieuwe

gedachte voorleggen. Maar men kon niet vooruit weten, of hij

Kaar zou aannemen dan wel verwerpen. En in het laatste geval

was niet met zekerheid te zeggen, of hij er eene afwijking in zou

zien ter rechter- dan wel ter linkerhand. Maar hierop kon men

altoos rekenen, dat zijn oordeel in vitalen samenhang stond met

zijn inzicht in de waarheid Gods. Hieraan viel nimmer te twijfelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen