Studentenalmanak 1922 - pagina 63

IN M E M O R I A M 49

dacht. Over beide werken werd veel gedacht en gesproken. En

ik koesterde toen reeds het gevoelen, dat ik bijna een kwart eeuw

later te Pittsburgh uitsprak; De overeenkomst is belangrijker dan

het verschil. Niettemin lag het in den aard der zaak, dat Bavinck

over het geheel den overwegenden invloed uitoefende, vooral op

de derde­en­vierde­jaars, die zijn hoofdcollege over dogmatiek

volgden. Welk eene vormende kracht ging er uit van zijne

methode, om elk onderwerp eerst bibliologisch te behandelen,

vervolgens historisch en ten slotte thetisch. Hoe werd inzonder­

heid door die historische uiteenzettingen telkens onze horizont

verbreed. En dat wilde Bavinck. Hij kon het niet uitstaan, wanneer

we onze aandacht beperkten tot de dusgenaamde „leergeschillen"

oftewel A­B­k'westies, waarover in den boezem der Gereformeerde

Kerken verdeeldheid bestond. Als het daartegen ging, kon hij

soms vrij onzacht uitvallen. Toen ik hem eens vroeg, waarom hij

menigmaal aan candidaten der Theologische School den raad gaf

hunne studiën in het buitenland voort te zetten, antwoordde hij:

„Dan kunnen ze zien, dat er warempel nog wat anders bestaat

als de kwestie van doop en wedergeboorte."

Men zou Bavinck groot onrecht doen, wanneer men uit een

gezegde als dit afleidde, dat hij onverschilligheid voor dogmatische

finesses wilde aankweeken Daarvoor was zijn geest veel te fijn,

en daarvoor had hij onze belijdenis veel te Hef. Men moest ook

deze dingen weten, en zijn gezegde ging uit van de veronder­

stelling, dat men ze wist. Doch men moest meer weten. Men

moest het Gereformeerde dogma zien in zijn samenhang met heel

het dogmatische denken der Christenheid van alle eeuwen. W a n t

„de Katholiciteit van Christendom en Kerk" was eene idéé, die

bij Bavinck alles doortrok. „De kerk is katholiek en de wereld is

afgescheiden", heb ik hem eenmaal hooren uitroepen. Als ik me

wèl herinner, was het in verband met Kaïns omzwerving in het

land Nod, zijn afscheiding dus van het ouderlijk huis en de ouderlijke

religie. Maar ook in die afgescheidene wereld zag Bavinck overal

de werking der Goddelijke gratia communis. Het is niet toevallig,

dat zijn eerste rectorale rede over de katholiciteit handelde en zijne

tweede over de algemeene genade. En zijn zelfstandigheid tegen­

over Kuyper — waaraan trouwens nooit is getwijfeld — komt

ook hierin uit, dat zijne oratie over „de algemeene genade" ver­

4

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen