Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1922 - pagina 86

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1922 - pagina 86

2 minuten leestijd

I HET EENZAME. |

De Stoei.

Het eenzame schijnt vaak alleen het werkelijke.

Ik liep eens op den hoek waar de Overtoom uitloopt op de

Nassaukade, toen juist van den anderen kant een groote stoet

menschen kwam aanzetten. Het scheen een van die optochten te

zijn welke men in dien tijd zoo vaak zag, voor een of ander

propagandadoel; dingen waarop men gemeenlijk geen acht pleegt

te slaan. Maar nu hinderden deze lieden mij zeer, mij belemmerende

over te steken. En ik was gedwongen te blijven kijken. Een

oogenblik waarin men veel en zinvol ziet. Een eentonig grauwe

massa zag ik dan voorbij trekken. De stoet was geheel leeg.

Men zou kunnen zeggen een leege trein, door eene groote vlakte,

misschien zat hier en daar iemand in. En uit de openstaande

raampjes waait de walgelijke geur van goedkoope tabak. Een

lange trein, met grauwe ongeverfde wagens en rinkelende ruitjes,

waarvan sommige kapot, die ratelend komt en verdwijnt. En de

machinist, ach, die droomt dat hij een schitterend leger met zich

voert, naar den oorlog.

Een oogenblik kreeg ik medelijden met den leider die voorop

liep. Als hij eens om zou zien, hij met zijne fonkelende oogen en

dan merken dat hij alleen liep. Ach, hoe zou zijn schoone droom

dan breken, en ik wilde dan meegaan met dien stoet en vlak

achter hem gaan loopen. Maar ik troostte mij dat hij niet zou

omkijken. Omdat hij een leider was zou hij alleen vooruit zien.

Opeens zag ik aan den overkant van de straat een Vreemde

loopen, met zijn gezicht open-angstig naar den stoet. En ik be-

greep al. Het was mij alleen een raadsel dat ik hem niet eerder

gezien had, ook ondanks die geheele grauwe massa die tusschen

ons liep. Deze vreemde, mijn nabije Buurman, in wien God naar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1922

Studentenalmanak | 146 Pagina's

Studentenalmanak 1922 - pagina 86

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1922

Studentenalmanak | 146 Pagina's