Studentenalmanak 1922 - pagina 72

58 DE O O R S P R O N G DER C U L T U U R

hij gebouwd, alle lichaamsdeelen zijn normaal evenredig, het voor-

hoofd is hoog, en de wenkbrauw-bogen treden niet sterk uit het

voorhoofd naar voren en boven- en onderkaak zijn als bij den

modern-europeeschen mensch. Hij is de drager van de post-

glaciale cultuur, die nog niet neolithisch is. Hij is de bewerker

van been en ivoor. Hij schildert op de rotswanden zijn vallende

bisons, en grift in het elpenbeen zijn indruk van een voorbij-

stuivende rendierentroep, zóó meesterlijk, dat niemand hem meer

overtreffen kan. „Die Kunst ist stets am Ziel", zegt Schopenhauer.

Dat geldt reeds voor de kunst van den Crö-Magnon mensch.

„The arrival of the Cro-Magnons toward the end of the

Mousterian times affected a social and a race replacement of so

profound a nature, that it would certainly be legitimate to separate

the Upper Palaeolithic from the Lower by a break." ^) Osborn

citeert hier Henri Breuil. Ook Schuchhardt oordeelt zoo. '")

Inderdaad wordt dan ook door elk praehistoricus het palaeoli-

thicum in tweèn gedeeld. Chelléen, Acheuléen. Moustérien

vormen het „Alt-Palaeolithicum; Aurignacien, Solutréen. Magda-

lénien het Jüng-Palaeolithicum." Osborn spreekt v a n : Lower

and Upper Palaeolithic; de Morgan noemt alleen de eerste 3

phasen samen Ie Paléolithique, en spreekt van de laatste 3 als

van „Archéolithique." Overigens onderscheidt men in Frankrijk

„Ie Paléolithique inférieur" en „Ie Paléolithique supérieur".

* *

*

„Een kind zonder moeder en een moeder zonder kind" (Proles

sine matre creata, mater sine prole defuncta). Zoo heeft S. Reinach

de kunst van den Crö-Magnon mensch genoemd. Niet ten on-

rechte. W a n t ze verschijnt in perfecten staat plotseling na het

hoogtepunt van den laatsten ijstijd, zonder voorloopster te hebben

in de Chelléo-Moustérien-periode. Maar even plotseling als ze

verscheen, verdwijnt ze weer. Het neolithicum kent niet de kunst

der holenschildering en pas in de Minoïsche periode komt weer

een impressionistische kunst op in het oostelijk bekken der Mid-

dellandsche Zee. Maar dan is zelfs het neolithicum al lang achter

den rug en zitten we reeds ver in den bronstijd.

W a a r is het West-Europeesche palaeolithicum gebleven met haar

bewerking van het ivoor, van het been, haar sculptuur, haar

polychrome kunst?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen