Studentenalmanak 1922 - pagina 89

HET EENZAME 75

gezichten geheven naar het paard, in idiote uitdrukking, maar

werkelijk en levend, in sprekende sensatie. Z o o hooren zij er bij.

Het had misschien maar een oogenblik geduurd, deze vaste

vorm van het leven. Nu loopt en vervloeit alles weer in expressie-

looze doodschheid. Afgevallen blaren die nog even opwoeien bij

een trilling van den wind.

Het lijkt soms of het werkelijke altijd eenzaam moet zijn.

G. U.

_ _ ^

•«•«»«««••••»e« J^l

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen