Studentenalmanak 1923 - pagina 72

62 IN M E M O R I A M

zijn komenden practischen arbeid, legde hij heel zijn ziel

in zijn werk. En als Gerard iets deed, dan deed hij het goed.

Hij was pas tevreden, als zijn werk zoo accirraat mogelijk

was uitgevoerd.

Toch was zijn leven niet een onbezorgde blijde gang naar

het ideaal, dat hij zich voorstelde te bereiken. Want hij had

telkens te worstelen met veel tegenspoed. En daarin lag

juist de groote moeilijkheid van zijn leven. In zijn studie

was hij niet gelukkig. Ernstige ziekte of droevige omstandig-

heden belemmerden hem dikwijls in zijn werk. Naast zijn

hartstochtelijk idealisme leefde er altijd in hem een geheim-

zinnige vrees, dat plotseling aan zijn verwachtingen de

bodem zou worden ingeslagen. Toen ik voor het eerst aan

zijn laatste ziekbed kwam, sprak hij dadelijk over het

examen, dat nu niet kooi doorgaan. E n zoo was het al vaak

in zijn leven geweest. Hij kon zich niet begrijpen, waarom

een ander altijd gelukkig was en het hem moest tegen-

loopen.

Zijn tegenspoed maakte hem echter niet ontevreden.

Want het was zijn aard niet, langen tijd gebogen te gaan

onder de last der teleurstelling. Fier en blij hief hij het

hoofd weer op. En dat kon hij, omdat hij voortdurend bleef

vertrouwen op God, Al begreep hij niet, waarom zijn leven

zoo werd geleid, toch zag hij over dat donkere raadsel heen

en geloovig kon hij rusten in de liefde van het Vaderhart.

Nu echter is voor Gerard het raadsel opgelost. En het is

alsof wij ook iets begrijpen van God's bedoeling. Zijn Vader

heeft hem willen leeren allereerst in het oog te vatten dat

hoogste levensideaal, bij welks lichtenden glans alle andere

verbleeken. En als zijn wenschen voor het tijdelijke leven

niet werden vervuld, werd hij dichter gebracht bij de ver-

vulling van die allerschoonste verwachting, die wel bij hem

leefde, maar waaraan Gerard meende nog lang niet toe te

zijn, In den tegenspoed bracht God hem telkens iets nader

tot Zich, om hem eindelijk geheel bij Zich te nemen. Want

God had Gerard zóó lief, dat Hij hem niet langer wilde

missen,

Gerard was volkomen bereid al de idealen, die hij zich-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen