Studentenalmanak 1923 - pagina 32

28 JAARVERSLAG

Dit is niet slechts zelfverwijt, maar vooral ook een ver-

wijt, dat ik richt tot zeer vele leden van ons corps.

Een diepere, meer ideeële zin van onze vereeniging is hun

zoo vreemd, dat zelfs het spreken hierover op het gezicht

van velen een ongeloovig glimlachje zal wekken.

Toch is er die diepe zin en ik zou ze onder woorden wil-

len brengen als: het corps bedoelt de uitdrukking te zijn

van wat onder de studenten leeft, en dat niet alleen passief,

naar buiten, maar ook actief, naar binnen werkend, zoodat

het corps de studenten in hun geheele persoonlijkheid ver-

der brengt, ontwikkelt, hun gezichtskring verruimt, hen in

den ernst en in de luim van het leven verdiept.

Dat dit zoo weinig beseft wordt, vindt vooral ook z'n oor-

zaak in het gezellig verkeer en de opbouwende vriendschap,

die de verschillende clubs aan hun leden geven. Däär geeft

de student van het beste, dat hij heeft, daar leeft hij het

hoogst en het diepst z'n studentenbestaan.

Maar al heb ik hiermee dan eenigszins een verklaring

gegeven van de corpsonverschilligheid, als vergoeilijking is

dit niet bedoeld.

Want evenmin als we later het recht zullen hebben, ons

eng egoïstisch terug te trekken in de intimiteit van den fami-

liekring, om de maatschappij, waarin we geplaatst zijn, te

laten voor wat ze is, — evenmin hebben wij dit recht in

onze kleine studentenmaatschappij.

Dat wordt in onzen tijd met z'n groot gebrek aan gemeen-

schapszin al te veel vergeten. Naar den buitenkant laat men

het corps niet los, maar innerlijk bestaat de band weinig

of niet.

Begrijpt echter wel, dat ik U allerminst een verwijt wil

maken over de belangstelling, die ge voor Uw club of voor

Uw kleineren vriendenkring toont; neen, ik juich het zelfs

toe, dat ge Uw hoofdaandacht schenkt aan den omgang met

hen, die ge als Uw gelijkgezinden kent. Want dan haalt ge

het beste uit Uw studententijd en draagt het meest bij tot

Uw eigen vorming.

Maar dan juist moet ge ook beseffen, het meest voor ons

Corps te kunnen, ja te moeten zijn. Want — en laat me nog

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen