Studentenalmanak 1924 - pagina 107

OCHTEND.

In droom drijft angst langs nooit-gekende wegen.

Schreit droeve klacht om nooit-doorpeilde pijn,

O! al wat zuiver was, nu zoo onrein,

waartoe w'ons met aandachtig' harten negen. .. .

Totdat de milde morgen kwam, met vege

deining eerst, en dan het hel refrein

van luid-uitschallend licht: de klare schijn

der zon, aan verren einder opgestegen!

Toen zijn we, schuchter-wetend, U gaan klagen

den nood van onze zielen. Toen, bij 't rijzen

van koelen ochtend uit den nevelnacht

hebben we U ons arme hart gebracht,

de levenslijnen naar U heen doen wijzen,

in deemoed U ons leven opgedragen!

E. G. v. T

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen