Studentenalmanak 1924 - pagina 108

GIJ KOMT TOT ONS.

Gij,

die de winden van verre roept en de stormen doet snellen

op Uw woord,

die de zeeën doet opdaveren en hun geweld weer legt tot

effen vree,

die 't vuur van alle zonnen voedt en de sterren weidt

als een herder,

die de wereld met leven vervult en het kleine nog levens-

volheid geeft.

Gij, groote en heerlijke God, komt tot ons, kleine

menschen.

Gij,

wiens gedachten onbewegelijk staan in alle stormen, in

alle zeeën.

Wiens planting storeloos bloeit tot de vruchtdraging van

Uw eeuwig willen.

Gij komt tot ons zwakke menschen, die denken, niet

kunnen doen, die willen, maar — vergaan.

Gij,

die geheel zuiverheid zijt, wiens blankheid alle sneeuw

beschaamt, wiens heiligheid is als een stralend vuur door

de eeuwigheid en alle tijden heen.

Gij komt tot ons, onreinen, vuil van alle zonden, gansch

melaatsch.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen