Studentenalmanak 1924 - pagina 106

AVOND,

De scheemring valt met wonderteere schijn

om alle levende en levenlooze dingen;

de avondwind vaart fluisterzacht te zingen

door boomen die als droomebeelden z i j n . . . .

Nu is de dag gestorven. . . . Wijde kringen

van grijze nevel weven een gordijn,

waarop het maanlicht, als in blij festijn,

Komt glanzen, door de schuwe schemeringen. . . .

Maar feller toch dan 't blanke manelicht

is d'openbaring van ons eigen wezen

door neevlen van ons diep-verspeelde leven,

wanneer wij t'avond, bij 't herdenken, beven,

en diep, zóó diep in 't échte wezen lezen,

dat w' eenzaam doen de moede oogen dicht. . . .

E. G. V. T

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen