Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1924 - pagina 98

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1924 - pagina 98

2 minuten leestijd

90 CHRISTELIJKE MUZIEKWETENSCHAP

dergelijke vandalistisch-subjectivistische uitspattingen te

lijden hadden, waarom zouden de mindere goden daaraan

dan ontkomen?

Het bleef wat het wetenschappelijke betreft, zoo'n beetje

modderen, tot den tijd dat Chrysander en Spitta (Philipp)

den weg wezen tot degelijke studie op dit terrein. Beiden

waren universitair gevormd. C h r y s a n d e r studeerde

Philosophie en promoveerde op een dissertatie ,,Ueber das

Oratorium". Zijn belangstelling richtte zich vooral op de

figuur van Händel, van wiens werken hij in honderd banden

een critische uitgave bezorgde.

S p i t t a , die in Göttingen Philologie studeerde, en als

leeraar aan verschillende gymnasia verbonden was, koppelde

zijn naam aan dien van Bach, door van dezen grootmeester

een bibliografie te schrijven, die zich ondanks de later ver-

schenen werken van Bitter, Albert Schweizer e. a. tot op

onzen tijd heeft kunnen handhaven onder de meest-geraad-

pleegde Bach-beschrijvingen,

Waarschijnlijk heeft Spitta op de ontwikkeling van de

muziekwetenschap wel meer invloed gehad dan Chrysander,

daar hij door zijn uitstekend onderwijs als muziekleeraar

meer school maakte. De studiën van Emil Vogel over ver-

schillende Italiaansche musici, van Friedländer over

Schubert, van Krebs als recensent in de groote Duitsche

bladen, en van nog vele anderen zijn grootendeels door

Spitta geïnspireerd.

Nu het pad voor de wetenschappelijke muziekbeoefening

gebaand was, werd 't betreden ook. 't Ligt niet in de lijn

van dit artikel om een overzicht te geven van de ontwikke-

ling der muziekwetenschap, maar om te laten zien voor

welke onderdeelen daarvan tegenwoordig belangstelling

bestaat, moet ik wijzen op het werk van Dr. Hugo Riemann

(1849—1919), die bijna algemeen voor dè man geldt op dit

gebied. Van het ontzaglijk groot aantal geschriften dat hij

in 't licht gaf, noem ik alleen de voornaamste titels over de

't meest uiteenloopende onderwerpen.

,,Handbuch der Harmonielehre", ,,Lehrbuch des einfachen,

doppelten und imitierenden Kontrapunkts", ,,Grosze Kom-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1924

Studentenalmanak | 152 Pagina's

Studentenalmanak 1924 - pagina 98

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1924

Studentenalmanak | 152 Pagina's