Studentenalmanak 1924 - pagina 46

40 JAARVERSLAG

die een Gereformeerd student heeft te vervullen in de zich

zoo snel en grondig wijzigende levensverhoudingen. Mijn

voorganger wees op het gevoel van zelf-onvoldaanheid, dat

iederen oudejaarsavond, ook die van het Corps, kenmerkt;

ik geloof, dat na een jaar als het zoo juist verstrekene, wij

elkaar zullen begrijpen, wanneer ik begin met het totaal,

de resultante onzer gevoelens samen te vatten in het begrip

„dankbaarheid". En de reden dier erkentelijkheid wordt

geheel uitgedrukt in de drie woorden, ieder met een rijke

beteekenis, die op elk onzer persoonlijk van toepassing zijn,

n.l. dat we hier als Nederlanders, als Studenten, als Christe-

nen samenkomen. Wanneer we ons dat drietal namen, als

persoonlijk eigendom, indenken, dan bevatten zij een zoo-

danige bevoorrechting, zóó'n groot privilege boven vele

millioenen onzer medemenschen, dat wij, onze onwaardig-

heid bewust, eerst stamelen: ,,Heere, wat onderscheidt ons?"

maar daarna ook vragen: ,,Heere, wat wilt Gij dat ik met

dat alles doen zal?"

Wijst ons Nederlanderschap in de 20e eeuw niet op het

feit, dat wij wonen in een land, dat in alle opzichten boven-

mate door God gezegend is onder de volkeren van Europa?

Hebben wij, waar onze omgeving geteisterd werd door een

stroom, die alles verwoestend doorging, wel veel meer

gevoeld dan een iets onrustiger deining aan den oever? Geldt

ons vaderland in het nog steeds ,,vredelooze Europa" niet

voor een dorado van orde en rust, waar nog welvaart

heerscht, die elders alleen in het rijk der wenschen bestaat?

Men behoeft slechts vluchtig kennis te nemen van de onlangs

verschenen gedenkboeken, waarin haast geen gebied der

samenleving onvermeld blijft, om te beseffen waarom ons,

Nederlanders, onze naam kostbaar is en wij die als een

voorrecht waardeeren.

Verder komen wij hier samen als Studenten, als menschen,

die, niet onmiddellijk gedrukt door de zorg voor de dage-

lijksche behoeften des levens, zich kunnen wijden aan geeste-

lijken arbeid, aan verrijking van hun intellectueel bestaan

met 't oog op hun lateren werkkring.

Reeds dit niet gedoemd zijn tot machinaal of onverschillig

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen