Studentenalmanak 1924 - pagina 114

106 ZIJN V R I E N D I N

en kwelt. En haar kan hij het, zij begrijpt. . . . in alles. Zij,

maakt hem vrij, vroolijk als anderen. Al wat anders hem

stijf en gesloten en hard maakt bestaat bij haar niet!

En met iets als zaligheid op z'n gezicht denkt hij aan

de heerlijke wandelingen, buitenom met haar. Als zij naast

hem ging, stilzwijgend, maar in lief, stil begrijpen en hij

praatte over z'n idealen, z'n toekomst, die zij met hem deelen

zou. Of als haar stem vroolijk opklinkend langs stillen bosch-

rand z'n sombere buien deed uiteenspatten. . . .

*

De deur, die op een kier stond ging langzaam, onhoorbaar

verder open.

Met een ruk als geëlectriseerd hief hij z'n hoofd op. Daar

was ze, z'n eenigst vriendinnetje; gekomen als gedreven

door zijn verlangen.

Langzaam loopt ze op hem toe; met haar trouwe, hei-grijze

oogen hem aanblikkend, uitstralend al haar liefde voor hem.

En ze vleit zich in een teere liefkozing, vol overgave tegen

hem aan, haar hoofd drukkend tegen z'n knie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen