Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1927 - pagina 133

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1927 - pagina 133

2 minuten leestijd

DE BLOEMENVERKOOPER 119

water, waar 'n boot plotseling aanvoer, in de gouden golf-

jes, met zijn boeg snijdend door het licht. Er was zooveel

te doen: zandschuiten, woonschepen die werden wegge-

haald, motorbootjes; en of de zon over 't water danste, of

ook 'n blauwe nevel er droomde, waarin de boomen en de

brug-in-de-verte zacht weg-schemerden, altijd was 't er

mooi. En bij hem stonden zijn bussen, netjes opgesteld, zijn

bloemen: irissen, narcissen in de lente, als zijn hart klopte,

klopte, of 't ook wou uitbloeien, rozen, zijn rozen, waarop

hij trotsch was, in den warmen trillenden zomer, en ein-

delijk de groote chrysanten en roode cyclamens in den

herfst. Dan waren er de menschen die hij kende van 't

dagelijks-zien-voorbijkomen, wier leven voor hèm bestond

in dat korte oogenblikje dat ze zidh op zijn brug vertoon-

den. Die oude heer met z'n bontkraag, dat bochelig manne-

tje met z'n groote bril, die arbeiders met hun blauwe

flessdhen, die kantoormeisjes, en hij leerde ook langzamer-

hand, aan Avie hij z'n bloemen wel 's kwijt kon. Tot, op 'n

morgen, nog niet Icing geleden, 'n drie weken misschien,

het gebeurd w a s . . . . het waardoor zijn droomen en rustig

kijken verstoord waren, waardoor hij nu eiken dag te po-

pelen stond, en met nog teerder zorg z'n bloemen rang-

schikte, al z'n kunst aanwendde, al z'n studie van winkel-

étalages, met hun pracht van kleuren, schuilend onder

palmen.

Ze was al vaker voorbijgekomen, zij, haar naam kende

hij niet. Ze moest wel rijk zijn, chic in alle geval. Zóó was

't gebetu-d: op 'n middag moest ze bloemen hebben. Hij

merkte het 't eerst, aan haar speurende blik, en aan de

wijze waarop ze aan kwam loopen; zwaaide al met z'n

mooiste bouquet. Toen, o hij knarsetandde nog van woede,

als hij er aan dacht, viel opeens J a n in met z'n sdhreeuw-

stem; ,,Bloemen hebben juffrouw? Kijk u hier! Zooveel!"

In z'n schrille woede kon hij eerst niets uitbrengen, 't Was

toen enkel nog maar nijd op Jan, praatte hij zich voor: wat

had J a n hem de gelegenheid af te grissen! Had J a n haar

eerder gezien op de brug? Wist J a n iets van haar? Hij

voelde toch al wel, dat jalouzie niet de eenige reden was,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1927

Studentenalmanak | 180 Pagina's

Studentenalmanak 1927 - pagina 133

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1927

Studentenalmanak | 180 Pagina's