Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1927 - pagina 136

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1927 - pagina 136

2 minuten leestijd

122 DE BLOEMENVERKOOPER

over had, waren niet meer dan wat dahlia's, en de menschen

kochten zooveel niet meer, angstig had hij den heelen mid-

dag geroepen, en menschen staande ge'houden, driftige

woorden had hij er voor over gehad, maar niets, niets, dan

die 5 cent, die hij op 't eind nog bemachtigd had. W a a r -

voor de prijs niet wat vroeger verlaagd? 't Baatte niet meer,

't was gebeurd. Vijf cent had hij, en z'n grootste duurste

bos, die hij vast kwijtgeraakt was, weggegeven,

Rinking, hobbelde zijn karretje over 'n steen en de bussen

schudden tegen elkaar. Hij schrok op en zag opeens de

straat: 'n leger vein lichtjes dat naderde, en 't asfalt 'n

woelige zee van glanzen.

Daarboven de roode stadshemel.

En hij dwong zich, niet aan die andere hemel t e denken,

buiten, waar hun huisje stond, en waar hij straks eenzaam

onder zou loopen. . . .

„Nee, heusch, hij had 't eerst niet willen doen, maar toen,

toen had hij 't toch gedaan". Angstig stond hij zich te ver-

weren, tegen de pootige moeder die rood van drift de 5

cent op den grond had gesmeten, en tegen 't zusje dat fel-

uitdagend stond te kijken, ,,Heusch moe". Zelf wist hij op-

eens niet meer, waarom hij 't gedaan had. J a , waarom

eigenlijk? W a t gaf 't meisje er om, en wat had hij er aan?

Ze had 'em nauwelijks aangekeken, vanmorgen, Z'n moeder

dreigde heftig met dit-en-dat, als hij morgen niet minstens

zoo-en-zooveel binnenbracht, en stuurde hem toen weg. Met

drooge oogen, lusteloos, spoelde hij zijn bussen, en deed er

de bloemen in voor den volgenden dag, waarom moest je

bloemen altijd verkoopen?

Even stond hij nog buiten. Op de donkere dijk wandelden

menschen, de meeste vlug, dan enkele langzame paartjes,

en in de verte 't roode schijnsel van de stad, afgegleden tot

aan den rand, en als van geen belang. Oneindig stond de

hemel naar den anderen kant uit; de wind ruisohte in 'n

olm en dreef 'n wolk uiteen. Daarachter lag opeens 't heelal

vol sterren bloot,

Den volgenden ochtend reed hij met z'n karretje 'n

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1927

Studentenalmanak | 180 Pagina's

Studentenalmanak 1927 - pagina 136

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1927

Studentenalmanak | 180 Pagina's