Studentenalmanak 1927 - pagina 137

DE BLOEMENVERKOOPER 123

andere richting uit. Hij werd eerst verjaagd van z'n nieuwe

brug door 'n paar bloemenverkoopers — drie was te veel —

en eindelijk, bij 'n straathoek, vond hij rust. Hij had geen

water om meer naar te kijken, geen zon die onverwachts

openschitterde, 't was 'n dag vsm motregen. De menschen

liepen haastig, huiverend in hun natte kragen. En hij riep

maar: ,,Mooie bloemen! De laatste!" En hij verkocht. De

menschen wilden wel bloemen: dat maakte 't in huis ge-

zellig, nu 't overal elders zoo somber was.

En 's avonds bracht hij veel geld thuis.

H. A. M,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen