Studentenalmanak 1929 - pagina 147

DE BEDELAAR.

Dit is de bangste nood:

niet, dat hij lange dagen staat

in brede straat

en vraagt om brood

— en huiswaarts keert met lege handen

des avonds en zijn schamel kleed

bedekt ternauwernood de schande,

die hij geheel slechts weet;

maar dat God Zelf is langs gekomen

— de stenen van de straat

kusten de zuivre zomen

van Zijn gewaad —

en heeft gegfven, veel en mild,

en dat hij niet heeft aangenomen,

van Hèm niet heeft gewild;

dat nóg zijn handen ledig zijn,

daarna nog, dat doet pijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen