Studentenalmanak 1929 - pagina 142

DE VLIEGENDE HOLLANDER.

„....Und verdammt zieht er nun durch

das Meer ohne Rast, ohne Ruh!"

WAGNER.

Wij voeren eeuwen voorbij zee en strand,

Nog nimmer vonden wij ons vaderland.

Wanneer de stormen dondrend om ons staan

En alle barken dreunend ondergaan —

Wanneer de bliksem speelt door 't steile want

En maimen vloeken en weenen bij 't strand

Der duisternis, die zij niet kennen wilden,

Maar waar nadien hun trotsche drift verkilde —

Wanneer het kermen van een laatst gevecht

Het duister schendt en hun pleit is beslecht —

Dan zingen wij ons somber smeekend lied,

Maar niemand ons nog aan den dood verried —

Dan zingen wij ons somber zacht refrein:

„Ach, dat ergens voor ons een land mocht zijn,

„Waar wij, vermoeid van dit mateloos zwerven

„Genezen van heimwee en 't donkere derven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen