Studentenalmanak 1929 - pagina 161

HIJ.

Toen wou Hij wel de groote aard omarmen

En aan Zijn borst haar koude hart verwarmen.

De wereld is vol endelooze pijn

De menschen doen of zij gelukkig zijn-

Dat zag Hij en Hij heeft Zijn hoofd geheven

Gesproken met een smartelijke kreet:

,,0 Vader, Die het leven sterven weet,

O Vader, waar, waar is Mijn huis gebleven!"

E.B.

10

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen