Studentenalmanak 1929 - pagina 155

VERLEIDING.

Zooals een sluwe slachter vaak het vee

Dat weig'rend trekt en sleurt, met geurig gras

En lokkend hooi verwint, zoodat het ras

Door 't voer verleid, nu willoos volgt en mee

Ter slachtbank gaat; zóó lokt en lonkt ook mij

Met schoonen schijn de zoete zonde die

Steeds meer, al 't koel verstand met kracht terzij

Zet, tot in 't end verblind, ik niet meer zie

Dan wat mij lachend wenkt, en noodt, en snel

Mij met zich sleurt en ijlings verder gaat,

Al verder, tot het onmiskenbaar fel

En angstig scherp mij nu voor oogen staat:

Genot in schijn, in wezen toch een hel

Van zonde zich al voor mij oop'nen gaat.

G. J. P.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen