Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1929 - pagina 156

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1929 - pagina 156

2 minuten leestijd

MOEDER.

1.

W a s ze nog Moeder gebleven? God had haar alles ont-

nomen. Haar man en haar kind. Misschien ook dit, dat ze

Moeder mocht zijn? 'n Antwoord wist ze niet. Omdat ze

geen krachten meer had om het leven te zien en de wereld

te zien.

Dit jaar was zo moeilik geweest. Eerst stierf haar man.

Dat was donker. W a t hielp het haar, dat ze maanden lang

had geweten, dat dit worden zou; toen ze naast hem was,

iederen dag en altijd; en hem verzorgde, zo als alleen haar

grote liefde dat kon, — De dood was toch een vreemd en

onbekend land geweest, waarin ze binnenzag. Alles was

anders dan ze gedacht had. 't Vreemdst was zijn bed, dat

daar stond als 'n groot, leeg graf, Hoe ze de eerste morgens

nog meende opnieuw zijn magere glimlach te zullen zien.

En hoe ze nog luisterde, of niet van boven 'n woord kwam

of 'n geluid, — Ze was aan dat luisteren zo gewoon ge-

raakt, — Maar als ze niets hoorde, wist ze 't op eenmaal

weer, pijnlik en zeker, dat hij nu weg was. Dood en begra-

ven. En dat er een grote stilte was in het huis.

Maar ze was toch nog Moeder gebleven. Haar ogen

konden nog een kind zien. Haar handen konden zich nog

ontfermen. Haar hart klopte nog sterk van liefde.

En nu was dit laatste ook weggevallen. Op 't onver-

wachtst.

Zo gaat dat honderd maal en meer, Zii ook had 't eiken

dag in de krant gelezen. Toch wist ze niet, dat zoiets kon

gebeuren, vóór dien enen maal, toen het haarzelf trof. Maar

nu wist ze het! Zó zeker, dat 't nooit meer uit hciar leven

uitkon.

Alles wist ze. Ze wist van de auto met den chauffeur,

die niet uitweek. En van Hans, die daarvoor reed, argeloos,

Hoe hij geroepen had, toen hij zich neergegooid voelde. En

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1929

Studentenalmanak | 218 Pagina's

Studentenalmanak 1929 - pagina 156

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1929

Studentenalmanak | 218 Pagina's