Studentenalmanak 1930 - pagina 147

Zooais een droom een droom blijft en niet meer

En weder komt in zoet herinnering

En droevig maakt, omdat zij weer verging,

En eenzaam laat, en in het hart een zeer.

Zoo waart voor mij die zaligende stond

van gisteren: een lied dat weer verklonk;

En word ik dorstiger, omdat ik even dronk

En hunker ik met een wijd open mond.

Het leven gaat; en op de avond-landen

Trok op de dauw in nevelen van wit

We stonden saam met opgeheven handen.

En in de ziele klonk het luid : aanbidt.

O God, laat ons verlangen bij U landen

En maak ons rein ; ons leven Uw bezit,

E, B

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen