Studentenalmanak 1931 - pagina 251

IETS OVER KERKELIJKE POLEMIEK 215

tot de individuen, maar via het collectieve ego. Dit ego is

de rechte lijn, die de individuen vormen.

Ook het centrale front vertoont een rechte lijn. Dit is

echter een geheel andere. Zij is een toevallige, als men dit

woord mag gebruiken; zij verbindt de individuen niet, maar

kan getrokken worden over alle irontaalpunten, daar deze

op dezelfde „hoogte" liggen bij alle individuen: de recht-

heid van de lijn is die (van den aard) van het belang. Het

lineaire front is een verbindingslijn van individuen, waar-

mee de toevallige van het belang samenvalt, waarmee

iedere andere toevallige samenvalt. Of, anders gezegd, een

toevallige lijn in boven omschreven zin kan hier niet

bestaan, zij wordt onmiddellijk tot verbindingslijn.

Voor we nu overgaan tot het afleiden van enkele gege-

vens uit dit structuurverschil, mag misschien nog wel even

gememoreerd worden, hoe het voorkomt, hoe het bestaat.

Het alternatief, waarmede we begonnen, moet hier ten

tooneele verschijnen. Eerst om het te verwerpen, zooals

het in het motto-verhaal optrad. Het P-oordeel valt altijd

onverdeeld gunstig uit voor zichzelf, en onverdeeld ongun-

stig voor den ander. Daarna om er voor te buigen, want

het is onmeedoogend juist. Immers deze twee structuren

bestaan niet zoo, dat bij een kerkelijken strijd, de ééne kerk

de P-structuur vertoont en de andere de K-structuur, En

evenmin zoo, dat in beide kerken groepen of afzonderlijke

personen zijn aan te wijzen, die de K, en andere die de P

vertegenwoordigen. Het intreden van deformatie tast de

geheele kerk aan, en toch deformeert niet de geheele kerk!

De beide structuren liggen door elkaar, of wil men, boven

elkaar, maar gelijktijdig en in alle personen. Wat de per-

sonen betreft, hoogstens kan men spreken van K-typen en

van P-typen. Het is in iedere kerk en in iedere persoon een

kwestie van rijzend en dalend percentage, Aan de orde is

dus straks de P-formatie, in de kerkelijke instituten, niet

hen splitsend in groepen en groepen, maar hen vereenigend

in de gemeenschappelijke schuld van alle geloovigen, dat in

hen de P-mensch wóónt niet alleen, maar ook actief wordt,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen