Studentenalmanak 1931 - pagina 263

I

IETS OVER KERKELIJKE POLEMIEK 227

Centrum Christus. Daar begint pas het bestaan. En de

waarde. En de gemeenschap. Alles.

Het begeleidend verschijnsel der actieve solidariteit is

het compromis. Dit kan een K- of een P-compromis zijn.

Het K-compromis spreekt voor zichzelf. De K wordt zich

bewust, onderscheidt de P en verzet zich. Dan moet ze

gekneveld worden, ze krijgt de boei van het compromis aan,

en wordt zoo onschadelijk. Bij een P-compromis compro-

mitteert zich een P-individu terwille van het geheel.

Een leidende figuur, b.v. een polemicus, houdt zichzelf

voor dengene die het beste inzicht heeft in alle zaken de

onderhavige polemiek betreffende, aan wien eigenlijk

alleen het woord gelaten moest worden, daar alles dan veel

vlotter zijn verloop zou krijgen. Helaas, het recht der

polemiek heeft iedereen, en één der partijleden, minder

begaafd en onvoorzichtiger, voert ook de pen. Op een ge-

geven moment gaat deze te" ver, maakt een verkeerde

manoeuvre en de P dreigt haar masker te verliezen en zich

te verraden. Wat zal nu de eerste polemicus doen. Wordt

de K in hem wakker en wint ze het pleit, dan zal hij helpen

verder de P te ontmaskeren, in zichzelf, bij den collega en

overal. Wordt ze wakker maar wint het pleit niet, d.w,z,

is hij solidair, dan krijgt men het K-compromis, en ten

slotte, komt de K in 't geheel niet tot ontwaken, dan wordt

het een eenvoudig P-compromis: mijn collega doet dom,

maar ik zou zijn domheid een exponent geven door haar

tegen te werken. In beide gevallen is het verloop der zaak

dat hij het geval doodzwijgt, gelaten het einde er van

afwacht en dan in een paar neutrale zinnen het slotwoord

spreekt.

Het compromis wordt tegenwoordig van de (Geref.)

daken gepredikt. „We moeten toch leven!" is het laatste

woord. Men vergeet twee dingen: lo, dat er bij een com-

promis één gecompromitteerd wordt, en dat wij niet onszelf

maar Christus compromitteeren en 2o, dat de eisch ,,Wij

moeten toch leven!" een brutale omkeering is van Jezus'

eisch. Er wordt volstrekt niet van ons gevraagd om vóór

alles te leven. Dit is het meest wereldsche instinct tot zelf-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen