Studentenalmanak 1931 - pagina 129

LUSTRUMVERSLAG ill

Slechts Ds. Ferwerda blijft dralend achter. Hij staat op

den moeilijken tweesprong te kiezen tusschen zijn digniteit

als curator en zijn studentikoze joligheid. Hij kiest niet, maar

behoudt beide, als hij zittend op't bordes uitroept: Jongens,

nog even naar binnen, maar dan kom ik bij jullie, hoor!

Aarzelend blijft de schare wachten. Waar is Colijn? Bijna

verdwenen in de zaal, doch enkele sterke stemmen roepen

hem op. En daar verschijnt hij, niet als schim, maar in leven-

den lijve. Met kalm gebaar vraagt hij stilte. En alle gerucht

verstomt in 't Vondelpark, Met bezorgden ernst begint dan

de leider onzer volksgroep over de toekomst van dat volk

te spreken. Hij gewaagt van moeitevolle tijden, die komende

zijn en van gemis aan trouw in onzen eigen kring. En nu hij

voor zich ziet jong-Calvinistisch Nederland vraagt hij van

die generatie, die straks den strijd zal hebben voort te zet-

ten, den eed van trouw aan de Calvinistische beginselen en

hechte gebondenheid aan elkander. Niemand kan zich op dat

oogenblik onttrekken aan de gedachte dat dit gebeuren sym-

bolische beteekenis heeft. Achter ons dreigt de donkere

avondhemel, evenals de toekomst verbergend voor onzen

blik wat hij in zich omsluit. En wij staan daar, menschen van

't heden, in 't felle licht van onze fakkels, terwijl we

spontaan dien oproep met J a beantwoorden en de duistere

toekomst tegentreden met 't „Zij zullen 't niet hebben,

de goden dezer eeuw". Voor de meesten onzer is dit oogen-

blik na zooveel oppervlakkig getier gewijd tot diepen ernst.

Met blije voldaanheid keeren we dan ook terug naar 't paleis

van onze vreugde; 't A.M.V,J,-gebouw,

In de feestzaal wordt 't een gezellige drukte. Men schuift

de stoelen bijeen en vertelt elkander in verschillende groe-

pen oude, dwaze verhalen uit eigen studententijd. Dan

springt van Arkel op den stoel en vraagt weer aller aan-

dacht. Hij roept de novieten bijeen, die schuchter weggedo-

ken zitten bij de leden van hun dispuut. Bevend komen ze

naar voren, als een kudde schapen samendrommend, wach-

tend 't oordeel van de vierschaar der Reünie-commissie, of

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen