Studentenalmanak 1931 - pagina 289

GELOOF EN PHILOSOPHIE 251

thode, die het mathematisch wetenschapsideaal met de

daarbij hoorende zekerheidsgraad vereenigt met de moge-

lijkheid van toepassing in het boven-mathematische. Meent

men nu in Historisme of Psychologisme (Beneke) zulk een

methode gevonden te hebben, dan blijkt meestal, dat men

het eene ideaal voor het andere moet prijsgeven. Bovendien

heeft men bij het Historisme dit bezwaar, dat men het boven-

physische als „historisch" samenvat, terwijl daarin veel meer

dan het historische voorkomt. Eenzelfde bezwaar drukt het

Psychologisme enz. Geen wonder, dat het Westersch den-

ken voor het probleem van zijn eigen methode nog geen

bevredigende oplossing gevonden heeft. Op zichzelf is dit

natuurlijk geen bezwaar, daar alle denken het met pro-

blemen te doen heeft. Bedenkelijker echter is, dat het Wes-

tersch denken, dat met zichzelf dus in het ongereede ver-

keert, vanuit de ,,gesicherte Positionen" van continuïteits-,

identiteits- en causaliteitsprinciep zijn aanvallen richt op

iedere poging om de in de Schrift geopenbaarde waarheden

van toepassing te achten op de ,,diesseitige" wereld, waar-

mee het denken te doen heeft, ') Wel wordt de persoonlijke

overtuiging vrijgelaten om te gelooven in het,,Ganz-Andere"

van een niet-zintuigelijk-waarneembare werkelijkheid. De

religiöse Erlebnis — ook al geeft ze zich zelf een anderen

naam — is voor het moderne denken zelfs een interessant

probleem. Maar zoodra men de Schriftwaarheid wil beschou-

wen als een waarheid omtrent den kosmos en dus deze

waarheid van beteekenis acht voor het in dien kosmos werk-

zame denken, dan wordt het continuïteitsprinciep van het

au fond monistische denken mobiel gemaakt tegen het geloof

in Gods souvereiniteit en de daaraan verbonden erkenning

van de grens tusschen God en kosmos, het causaliteitsprin-

ciep tegen de creatio ex nihilo, het identiteitsprinciep tegen

') Hier komt bij, dat deze „Positionen" zelf aan het wankelen zijn.

De nieuwere onderzoekingen van ide natuurwetenschap zelf tasten de

oude dogmata van het Naturalisme aan. Zoo ruilde ze het causaliteits-

princiep voor het probalitcitsprinciep. Zie hierover Dr, G J, Sizoo

Raidio-activitcit en Atoomtheoiie 1930, pg. 20—22,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen