Studentenalmanak 1931 - pagina 279

HET CHRISTENDOM 241

wijzend op de religie van de eerste eeuwen na Christus), en

dan een meer de nadruk leggen op den invloed juist van het

zgn, Urchristentiun op verschijnselen van de eerste eeuw na

Christus, als de gnostiek.

En vragen we verder; is zoo niet de weg open voor een

beschouwing, die belijdt, dat het Christendom eerst was,

niet alleen chronologisch, maar vooral in den zin van meer,

van hooger waarde, van grooter kracht, van beheerschend

het andere, niet-christelijke, U zult vragen, of we zoo komen

tot een los van de werkelijkheid stellen van het Christen-

dom, of tot een scheiding tusschen geschichtlich en über-

geschichtlich, gelijk Debelius en Bultman doen; of tot een

zgn. Glaubensentscheidung (Tillich, Gogarten), als een

waardebepaling, na een twijfel aan alle historische waar-

deering en beschouwing, {zij ze nog zoo idealistisch), een

zien van de grenzen der historische kennis, en daarmee een

scheppen van een dualisme?

Ons antwoord moet ontkennend luiden. Een dualisme sta

nooit voorop in onze beschouwing. Voorop sta, dat alle his-

torie tot centnun Christus heeft. Zoo zal de nieuwe his-

toiie, die God als in Christus openbaring geeft, niet vloeken

tegen de historie, die was, en zijn zal als een werk Gods.

Maar speciaal van Christus geldt, dat Zijn komst was van

boven en Zijn spreken van wat de Vader Hem geleerd had.

En zoo beteekent dat toch ook nieuwe kracht, toen en toen,

ja maar, niéuwe kracht. Christus' komst was niet zonder

antwoord van menschen. God bracht zelf de weerklank ;

niet velen geloofden zoo dadelijk, en daarom (ook als we

de brieven van Paulus lezen, die toch wel op ons den indruk

maakt, als een eenzame te trekken door de wereld) kan

het toch zoo gezien, dat het Christendom als nieuwe kracht

kwam in de wereld. En God had de wereld toebereid, zeker,

maar God had toch speciaal Israël toebereid, en zoo is het

niet direct in groote bekeeringen en opwekkingen gegaan,

maar 't is als zuurdeesem getrokken, door de harten der

menschen, en het groeide niet naar menschenplan, maar

naar Gods plan. En hoeveel overeenkomst er ook is in rite

16

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen