Studentenalmanak 1931 - pagina 199

SOCIALISME EN CHRISTENDOM 171

teert dan dat feit met zorg en droefheid, maar constateert

het, heeft in zeer veel opzichten voor duizenden en mis-

schien millioenen het socialisme niet vervuld de rol van een

godsdienst? — Goed, noemt het dan een surrogaat, maar is

het dan niet juist geweest een surrogaat, dat bewijst, dat

die duizenden en millioenen blijk hebben gegeven van een

behoefte, de allerdiepste behoefte van ons menschenhart, en

blijft, terwijl gij weet, dat in beginsel het Christendom

die behoefte bevredigen kan, het feit, dat desondanks

die duizenden en millioenen van het echte zich afkeerden

en het surrogaat zochten, niet een ontroerend iets, waarvan

de oorzaken na te gaan, immer de moeite moet loonen? —

Waarom heeft langs den weg van het socialisme de massa

zich afgekeerd van de Kerk en van het Christendom? —

Waarom is de socialistische beweging, behalve maatschap-

pij-beweging, de brug geweest, waarover het proletariaat de

aan Kerk en Christendom vijandige stellingen heeft op-

gezocht? —

Maar ik hoor in gedachten reeds een tweede tegenwer-

ping. Hoe Christendom en socialisme zich verhouden, dat

behoeft gij ons niet meer te vertellen, dat weten wij, want

het is van algemeene bekendheid, die twee zijn onvereenig-

baar, die twee gaan reeds elk hun eigen weg. Hoe dat pre-

cies gebeurd is, is historisch een belangrijke vraag, wij heb-

ben dit als een voldongen feit te aanvaarden, waaraan wij

niet meer kunnen af- en toedoen.

Laat ik met die tweede tegenwerping beginnen. Ze is

waar, Christendom en socialisme staan in Nederland, in

Duitschland, in de meeste beschaafde landen, vijandig tegen

elkaar over. Juister gezegd, ze gaan langs elkaar heen. Wie

rustig naleest — voorzoover één mensch dat kan — op welke

wijze, in dagblad, tijdschrift en boek, in parlement en ver-

gadering, die twee machten van onzen tijd, Christendom en

socialisme, zelf zich tegen over elkaar plaatsen, die con-

stateert als regel het volgende: beide partijen wijzen met

verheffing van stem op het schoone en enorme, dat zij aan-

bieden kunnen en sloven elk tevens zich uit om aan te too-

nen, hoe armzalig de ander is, en het resultaat? —: Geen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen