Studentenalmanak 1931 - pagina 246

212 IETS OVER KERKELIJKE POLEMIEK

De afval des menschen van God tot zichzelf bcteekent

de negatie der wet: de omslag van de Liefde in den Haat

en van het Leven in den Dood, want het Leven is in de

Liefde, in de vervulling der wet („het gebod, dat mij ten

leven was"). De liefde voorts is in de gemeenschap en de

gemeenschap is in het offer. Wie zich geeft, die leeft, Zelf-

handhaving zonder het offer is haat en de dood. Waar nu

individuen zich vereenigen (de wereld zonder Christus

gezien) daar is geen echte gemeenschap, maar een schijn-

offer van het individu. En in een groep offert het individu

zich in schijn om zich des te beter te handhaven in de

handhaving der groep. Egoisme, in alle denkbeeldige schijn-

gestalten.

Wat is nu het werk van Christus, van deze zijde bezien.

Dit, dat hij in den mensch een nieuw ego sticht, hem tot

God herschept, en, sociaal gezien, het stichten van de ge-

meenschap der heiligen, Zijn Kerk, de nieuwe menschheid.

Hier alleen gaat het individueel egoisme onder, in liefde;

de gemeenschap der heiligen is de eenige gemeenschap.

Wanneer wij deze op aarde willen zoeken, zullen wij

licht verbijsterd worden. Zij is er, maar God alleen ziet

haar, in Christus, volmaakt. Wij zien haar flitsen en flik-

keren, door dichte wolken heen, In het leven der Kerk op

aarde heerscht een dualisme, dat van oude en nieuwe

mensch, van vleesch en geest. Dit is het zwaard, dat

Christus op aarde kwam brengen. En waar de oude mensch

overheerscht, daar is het ego-theisme weer terug. En daar

wordt de gemeenschap der heiligen t o t . . . . groepsegoisme.

Want ook in de Kerk woedt het zwaard. Waar zal zich

nu dit groepsegoisme openbaren? Daar waar de gemeen-

schap der heiligen zich openbaart: in de kerk in haar pisti-

sche functie, het kerkelijk instituut, Groepsegoisme in het

pistische is kerkisme. Wanneer zal het zich het sterkst

openbaren? Wanneer twee instituten elkaar bestrijden.

De beoogde analyse gronden wij op een structuurverschil.

Het dualisme treedt hier n.l. op in een tweevoudige groe-

peering der individuen. Deze tweevoudigheid is door het

boven omschreven karakter van het dualisme, theoretisch

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen