Studentenalmanak 1931 - pagina 255

IETS OVER KERKELIJKE POLEMIEK 219

tegenstelling hierin, dat, naar een vaste wet, alles wat het

leven beteekent voor den een, den dood brengt aan den

ander,

In elkaar tegenover elkaar: de leugen is voor de Kerk

(in de kerk) wat vergif is voor het bloed: zij sterft eraan.

De waarheid is voor de Partij (in de kerk) wat het licht is

voor den nacht: zij heft haar op. Hetzelfde is in te vullen

voor de liefde bij de Partij, voor den haat bij de Kerk, Met

de sympathie en bijval der velen voedt zich de Partij, maar

de Kerk eet zich daaraan den dood. De hoon der wereld

is de roem der Kerk, maar zij is een doodsteek in de

beenderen der Partij, Buigen onder het oordeel Gods,

voortdurend, en erkenning van schuld, zijn het voortdurend

behoud der Kerk, maar één radicale schulderkenning der

Partij beteekent haar zelfmoord. De glorie der Partij is

zoetheid voor haar leden, maar als de geloovigen verdrukt

worden, blinkt de Kerk, Zelfcritiek is het levenssap voor

de wortels van den boom der Kerk en berouw drijft den

bloesem uit aan zijn takken, maar in de vermijding der

zelfcritiek zal de Partij hoog opschieten. Als de Kerk zwak

is, dan is zij machtig, maar als de Partij zwak is, dreigt

haar ondergang. Macht is voor de Partij een levensbelang,

voor de Kerk een doodsgevaar. Wat de Kerk doet over-

winnen, brengt de Partij ten val. De Kerk bezit in haar

lijdzaamheid haar ziel, maar als de Partij duldt is haar uur

geslagen. Als de Kerk mislukt in de wereld, treedt zij met

Christus uit Gethsemané, maar als zij slaagt, ontvangt ze

met Judas dertig zilveren penningen. Als de Partij slaagt,

triumpheert ze, maar de Kerk triumpheert als ze onder-

gaat,

P-formatie treedt in, zoodra en zoo vaak iets in het

„centrum" wordt geplaatst, wat niet Christus Zelf is,

zoodra een kerk zich decentraliseert. En dit gebeurt onop-

houdelijk, In het centrum kan van alles geplaatst worden.

Men kan Christus op duizenderlei wijze verloochenen en

doet dat ook. De kerk wordt Partij, als ze in plaats

van Christus in het centrum ziet: zichzelf (tegenover de

wereld, of tegenover een ander instituut), één van haar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen