Studentenalmanak 1931 - pagina 290

252 DE VERHOUDING TUSSCHEN

het wonder,') Ja, de Religionsphilosophie geeft gelegenheid

steun te zoeken bij een zekere vroomheid, die de toepassing

van de Openbaringswaarheid op „deze" werkelijkheid be-

schouwt als een verintellectualiseering, een ,,Verding-

lichung" der Openbaring,

Zoo is er een onverzoenlijk antagonisme tusschen deze

Philosophie en het geloof in de Openbaring Gods, Hierbij

kan geen uitzondering gemaakt worden voor de critische

philosophic. Wel erkent deze philosophic een grens.

Doch dit is niet de grens tusschen God en kos-

mos, maar een interkosmische grens tusschen het sub-

ject en het trans-subjectieve. Ze erkent deze grens niet uit

eerbied voor 'tgeen aan de andere zijde van die grens is,

maar haar grenserkenning is autonome zelfbegrenzing van

het subject. Deze grens is dan ook niet constant, zooals de

grens tusschen God en kosmos, maar ze wordt vanuit het

subject steeds verder tot in 't oneindige verwijd; ze limiteert

het tot nu toe bereikte resultaat.

De beide grondtrekken van het Humanisme, monisme en

secundair dualisme van subject-object, behooren dus tot de

wezenlijke bestanddeclen van de critische philosophic.

De ontwikkelingsgang in het denken laat ons dus zien, dat

de oorzaak van de zelfoverschatting en dus van de tegen-

stelling tusschen philosophic en geloof te zoeken is in het

humanistisch uitgangspunt van een bepaalde richting in het

denken. De vraag doet zich echter voor, of er wel een andere

richting mogelijk is, dus een denken zonder humanistisch

uitgangspunt, zonder monistische grensontkenning en zonder

overschatting van den mcnsch ten opzichte van de omgeving,

m,a,w, is er een denken mogelijk, dat de grens tusschen God

en het door Hem onder de wet gestelde erkent?

De historie — vooral die der Middeleeuwen — is daar om

ons te leeren, dat in de richting van een synthese tusschen

Hxïmanisme en Schriftgeloof geen oplossing te vinden is. De

Gricksche philosophic aanvaardend, kwam de scholastiek

tot het dualisme van natuur en genade (= bovennatuur).

^] Negatief werkt men dan steeds met het supranattiralistische

wonderbegrip (het „contra-naturam").

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen