Studentenalmanak 1931 - pagina 214

184 ZELFCRITIEK DER PHYSICA

physica gekenmerkt door een diepgaande kritiek op de in

de physica gangbare begrippen.

Deze kritiek is er op gericht de formuleering der phy-

sische begrippen geheel aan te sluiten aan de specifieke

methode der physica. Zij waakt ervoor, dat bij deze for-

muleering aan de begrippen geen inhoud wordt gegeven, die

zou berusten op door het menschelijk bewustzijn intuïtief

geziene mogelijkheden, die zich echter physisch niet lat/en

realiseeren.

Ter illustratie van deze kritische instelling der physica,

kan in de eerste plaats dienen de kritiek der relativiteits-

theorie op het begrip der gelijktijdigheid.

De oudere physica ging uit van de veronderstelling, dat

het een reëele physische beteekenis heeflj, wanneer men

zegt, dat twee gebeurtenissen op hetzelfde, in absoluten zin

gelijke, tijdstip plaats grijpen.

Hiertegenover plaatste Einstein de volgende overweging;

In de physica mag men alleen zoodanige begrippen gebrui-

ken, waarvan de inhoud physisch, dus met de door de natuur

gegeven hulpmiddelen, realiseerbaar is. Is dit nu met het

begrip der absolute gelijktijdigheid het geval?

Dat zou inderdaad zoo zijn, indien de natuur ons de

beschikking gaf over signalen, die zich met oneindig groote

snelheid voortplanten, want slechts met zulke signalen zou

het mogelijk zijn de tijdbepaling van een physisch vooiival

onafhankelijk te maken van den bewegingstoestand van den

waarnemer. De natuur biedt echter slechts de lichtsnelheid

als grootfete snelheid aan. Tijdbepalingeni gedaan met signa-

len, die zich met eindige snelheid voortplanten, zijn echter

afhankelijk van den bewegingstoestand van den waarnemer

en bezitten daarom geen absolute, maar slechts relatieve

waarde. Een aantal gebeurtenissen, welke door waarnemers,

die ten opzichte van elkaar rusten, als gelijktijdig worden

gekenmerkt, zullen voor waarnemers met verschillenden

bewegingstoestand in het algemeen niet meer gelijktijdig

zijn. De conclusie is, dat men in de physica zich tevreden

moet stellen met het begrip der relatieve gelijktijdigheid

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen