Studentenalmanak 1931 - pagina 282

DE MIDDELEEUWEN.

Hun donkre angsten en hun hunkrend hopen

werden het stijgend, naamloos groot gebed

der kathedraal; soms gingen daar, ontzet

en brandend, in een raam Gods oogen open.

handen, vermoeid van bidden en van wonden,

hebben zij smeekend naar hem uitgestrekt,

wanneer zijn dreigend oordeel hen gewekt

had uit de zwarte nachten hunner zonden,

en soms heef t hij onder hen rondgewandeld,

was met hen in 't geheim van wijn eiv brood

en als zij angstig bogen naar den dood,

troostten de diepe wonden in zijn handen.

en toen zij hem niet meer vergeten konden,

nadat hij eeuwen onder hen gericht

en maaltijd had gehouden, wilden zij

hem altijd in hun huis doen wonen — hij

echter ontkwam zwijgend aan hun gezicht

en werd in htmne stad niet meer gevonden.

G. K,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen