Studentenalmanak 1933 - pagina 139

HERFSTELIJKE SAMENSPRAAK

In 't oude park, iussohen de hooge boomen,

zijn straks twee eenzamen voorbij gekomen.

Hun blik was dood, hxm lippen stonden strak,

gedempt klonk het, wat d' een tot d' ander sprak.

In 't oude park. tussohen de hooge boomen,

wilden twee menschen 't verleden gaan droomen.

-— Weet je nog van onze vroegere extase?

— Waarom moet ik denken aan al dat dwaze?

— Dwaalden je gedachten niet altijd heen

naar mij in je eenzame droomen? — neen.

— O, het onzegbaar geluk onzer saam-

gevondene monden — was 't niet een waan?

— De lucht was blauw, een zoete hoop kwam aan.

— Alle hoop is in 't duister ondergegaan.

Zoo gingen zij over de najaarspaden,

waar de naoht suizend hun woorden vervaagde.

(Naar Verlaine.) G. K.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen