Studentenalmanak 1933 - pagina 156

142 IETS OVER NATUURWETENSCHAP

tenmateriaal de atomaire structuur der chemische atomen

in het beeld van een planetensysteem voor, In 1917 trok

Einstein de consequenties uit de theorie van Planck met

betrekking tot de lichtemissie. De oude physica was er

stellig van overtuigd dat de natuur maar één weg kon vol-

gen, de wet van oorzaak en gevolg voerde van A onver-

biddelijk naar B. Thans bleek, dat na A ook B of C of D

kon volgen. Slechts is de grootere waarschijnlijkheid van

B op C en D te bepalen. De electronen beschrijven zeer

bepaalde banen (waarvan het product van de lengte v£in

de baan met de massa en snelheid van het electroon gelijk

is aan een veelvoud van de constante van Planck) waarin

ze kunnen omloopen zonder straling uit te zenden

Wordt zulk een electron, door welke oorzaaik ook, uit

zijn baan gestooten, dan ,,springt" het naar één der andere

banen en de uitgezonden straling is gelijk aan het energie-

verschil van aanvangsbaan e n . . eindbaan. Het electroon

moot dus merkwaardig genoeg van te voren weten in welke

baan het zal terechtkomen. Reeds werd opgemerkt, dat

twee theorieën over het licht tegenover elkaar stonden, de

Emissietheorie van Newton beweerde dat het licht bestond

uit een stroom van kleine deeltjes, waartegenover de golf-

theorie stond, het licht stelde men zich voor als een con-

tinue golving in de ruimte. Geen van beide theorieën

konden alle feiten voldoende verklaren. Het licht moest

naar het scheen zoowel als deeltje en als golf opgevat

worden.

De Quantentheorie loste de moeilijkheden op deze wijze

op, dat zij aan elk deeltje een bepaalde golflengte toe-

schrijft. Nu eens gedraagt de straling zich als een bataljon

deeltjes dan weer als 'n golf. Aanschouwelijk is dit niet

maar wel is hiermede mathematisch te werken. De golf-

beweging moet men zich over de geheele ruimte denken,

het begrip „deeltje" eischt daartegenover localisatie op

een bepaalde plaats. De vraag doet zich nu voor naar de

positie van het deeltje ten opzichte van de toegevoegde

golf. Het blijkt daarbij, dat naarmate men nauwkeuriger de

plaats bepaalt, des te onnauwkeuriger de bepaling van de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen