Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1935 - pagina 139

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1935 - pagina 139

2 minuten leestijd

MELODIE.

„Plaisir d'amour ne dure qu'un moment,

Chagrin d' amour dure toute la vie,"

Waarom speelt me toch den heelen dag die melodie door

m'n hoofd? Wie ze één keer gehoord heeft, hij deint erop

het leven door, of hij op een zomerdag in een bootje temid-

den van hoog omringend riet ligt, óf nederzit en dictaten

pent in benauvi^ing van collegezaal.

Deinde ik vanmorgen niet m'n bed uit op die melodie? Of

hoorde ik haar pas, toen, op straat, dat meisje me voorbij-

reed, je weet wel, dat meisje dat ik nooit gezien had en

meteen herkende? Ze keek niet eens naar me om, maar

plots wuifde de wind me haar mantelwapp'renden groet toe.

Of zong het draaiorgel me de melodie voor, vervlochten

met de klanken van Brunner's theopneustie? Ja, dat was

het geloof ik, want opeens was Brunner een man met een

pruik en driekanten steek, en hij begon óók te deinen, mee

te wiegen op de maat van 't pierement. Zou Brunner wel

eens verliefd geweest zijn? Hij is toch p e r s o n a l i s t . , . , ne

dure qu' im m o m e n t . . . .

Heerlijk, studeeren op de wijs van zulk een schoon lied.

Waarom zingen eigenlijk de dominees hun preeken niet?

Ze zouden er wèl bij varen, en de kerkgangers niet minder.

De meeste dominees zijn niet muzikaal, zegt men. Maar

waarom voeren ze dan gezangen in?

Heel de dag wordt licht door den glans der melodie. Toch

ga je er van peinzen; soms in weemoedigen trant. Daar staat

de soep te dampen; natuurlijk nog te warm. En als je staart

in den damp, zie je langzamerhand een lief g e z i c h t j e . . , ,

aschblond h a a r . . , , 't meisje van vanmorgen! Wie was 't

toch? De melodie hoor ik wéér, maar zachtkens komt er een

baard onder dat gezichtje, een baard, roodachtig mitsgaders

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1935

Studentenalmanak | 178 Pagina's

Studentenalmanak 1935 - pagina 139

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1935

Studentenalmanak | 178 Pagina's