Studentenalmanak 1935 - pagina 145

DE ROEKELOOZE.

Te eng werd hem de muur der vaadren stee,

te doodsch de zekere gang naar 's levens ende;

een vreemd verlangen dreef hem naar het onbekende;

naar wijden hemel, en naar wijde zee.

Zijn ziel brandd' in hem als een felle vlam;

door heel zijn wezen gloeide één gedachte,

één hunkerend zoeken naar het bang verwachte,

dat hem de rust der veil'ge zekerheid ontnam.

Hij ging; vóór bij den boeg hoog opgericht;

zijn schip voer ruischend door het vlietend water;

de blanke zeilen zweiden; en een weinig later

verdween hij aan den einder in het morgenlicht. . , .

De burgers schudden lang het stoere hoofd:

en spraken medelijdend van den roekelooze

wijl hij den eigen zielsdrang had verkozen,

hun smeulende idealen had gedoofd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen