Studentenalmanak 1935 - pagina 95

JAARVERSLAG 95

uitingen, Afkeerig van alle piëtisme als wij zijn, mag het

U niet verwonderen, dat ik geloofsleven en studentenleven

als in één adem noem. Zij schenen dit jaar zoo weinig met

elkander uitstaande te hebben en is niet juist daaraan de

gesignaleerde situatie toe te schrijven? Kan bijvoorbeeld de

ongunstige verhouding tusschen sommige disputen (waar­

van overigens niet de historisch geworden clubs zelf, maar

de enkele personen de oorzaak zijn, en tevens degenen, die

omtrent deze verhouding een overdreven voorstelling pro­

pageeren) — kan deze verhouding nog een punt van kwestie

zijn, wanneer wij ons als Corps in saamhoorigheid weer

laten bezielen door een krachtig woord als dat van Prof.

Fabius en van zooveel anderen?

Evenwel zal zulk een bezieling slechts feit kunnen wor­

den, wanneer wij onze theoretische en beschouwende in­

stelling tegenover het studentenleven loslaten en zoo plaats

maken voor een zuivere persoonlijke vroomheid, van een

leven in dagelijksche gemeenschap met God, waarin alle

dualisme een onmogelijkheid wordt, en de zoogenaamde

„disputenhaat" een bespotting!

Alleen zóó zal ons Corps er toe kunnen meewerken, dat

wij Calvinisten worden, die eens goed zullen weten, waar

ze in dezen oppervlakkigen tijd te staan hebben; die ook zien

waar het nu met hun studentenleven heen moet, waarvoor

zij in dien weg ook de juiste uitdrukkingsvormen duidelijker

zullen zien.

Alléén hierin liggen voor ons deugdelijke bronnen, waar­

uit wij voor komende jaren kracht kunnen putten, nieuwe

energie, waardoor wij alle traagheid afschudden en opstaan

om eenvoudig onzen dagelijkschen plicht te doen als Chris­

ten Student en als lid van een Corps, dat hiervoor zoo on­

overzienbaar veel mogelijkheden biedt.

Alléén, wanneer wij ons in alles op dit ééne punt terug­

vtrekken en steeds weer van daaruit beginnen, kunnen wij

't nieuwe jaar ingaan, en, alleen zóó hebben we 't recht in

ons devies te schrijven: „Nil Desperandum Deo Duce"; en

alle indifferentisme ten spijt, te eindigen met een zinvol:

Vivat, Crescat, Floreat Corpus Nostrum!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen