Studentenalmanak 1935 - pagina 143

THREE AGES OF YOUTH 143

n.

We zijn nog wel jong, maar we voelen ons oud:

ons hart is zoo warm en de wereld zoo koud

en 't leven, dat beukte ons zieltje kapot —

nu weifelen we tusschen meisjes en God

en we weten niet wat we willen

alles is anders dan het moest zijn:

te weinig geluk en veel te veel pijn

en we willen wel helpen, maar kunnen het niet

nu de brand in ons hart ons geen liefde meer liet

en we weten ook niet wat we willen

onze lijven, daar raast de onrust doorheen

als een koortsend verlangen naar allen en één,

onze vuisten krampen van wellust en pijn:

we willen volwassen en kinderen zijn

maar we weten niet wat we willen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen