Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1936 - pagina 203

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1936 - pagina 203

2 minuten leestijd

RO CONSOLATO GENERALE D'ITALIA 189

liggen te verrotten samen met die boeken van Kok te

Kampen in de blakerende zomerzon op de arme Frie-

sche heide.

Ik stop even en zet de slang van de bierkraan op het

gaatje midden in mijn plaat. Lekker gorgelt het gerste-

nat naar binnen. Het vocht doortrekt mijn geheele lijf

en weldra voel ik mij als een spons, die een dag op de

tapkast heeft gelegen. Hè, wat een onderkruipers, daar

gieten ze inkt naar binnen. Dat is fout, dat moet via de

buis van Eustachius naar mijn rechterarm. Daar zit

immers, net als bij zeemeerminnen en Klaas Schilder,

een pen aan vastgegroeid, maar bij mij loopt de pen op

kogels. Ben ik dus een misbaksel? Niet denken, ik praat

maar door.

Boem, een knoop van mijn vest springt los en uit de

hartstreek ontrolt zich het celluloid. Het kruipt langs de

borst naar boven, om mijn nek, rond het hoofd, over de

rug naar beneden en snoert mijn beenen samen. Mijn

buik krijgt het gevoel van een broek, die opgeperst

wordt, doch voor mijn spatader is het ongelooflijk goed.

Ik word ingewikkeld als een Pharao en het dreigt me te

verstikken. Ik zie in een akeligen droom de stomme theo-

logen, die au grand complet

hun geldschieters voor den gek

houden, ik zie het broeinest

van onwaarachtigheid, het hos-

pitium, dat met schimmel vol-

groeit. De rector-magnificus

duwt zijn keten in mijn mond

en aan het ondereind hangt

een dikke worst. Plotseling

wordt de afgrijselijke spanning

verbroken en ligt de operateur

op den grond, vastgepend door

den reusachtigen poot van het

orgel, waarboven op de zanger

zingt van de waarheid en van

het hospitium (zie boven).

Mijn lijfplaat Ijegint weer te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1936

Studentenalmanak | 242 Pagina's

Studentenalmanak 1936 - pagina 203

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1936

Studentenalmanak | 242 Pagina's