Studentenalmanak 1936 - pagina 190

180 DE STILLE NACHT VAN SJEFKE KROM

„Stille nacht, heilige nacht "

't Is immers Kerstavond.

Onwillekeurig staart Sjefke omhoog naar de heldere

sterrenhemel. Dat is niet gemakkelijk voor Sjefke. Zijn

kromme rug is niet gewillig. Toch, Sjefke kijkt naar de

sterren.

„Wordt geboren in Bethlehems stal," zingt het verder.

Sjefke staat stil èn geniet.

Hij luistert als met eerbied wanneer ze verder zingen.

„Stille nacht, heilige nacht;

Heil en vrede wordt gebracht "

Sjefke ziet geen sterren meer en geen heide meer en

geen huisjes meer en hij voelt geen koude meer, hij hoort

alleen maar het zingen. Het is alsof de woorden niet het

huisje uitgezongen worden maar onhoorbaar omhoog

stijgen uit zijn eigen aandachtige ziel.

Het is een stille heilige nacht, het is kerst, ook voor de

eenzame Sjefke.

Gretig als een hongerige luistert hij tot het einde toe:

„Aan een wereld, verloren in schuld,

Gods belofte wordt heerlijk vervuld.

Amen, Gode zij d'eer."

En Sjefke herhaalt het nog eens, prevelt stil voor zich-

zelf: „Stille nacht, heilige nacht Amen, Gode zij

d'eer."

De volgende morgen vindt men Sjefke op de kille

grond liggen. Over het ingevallen, gerimpeld gezicht

van de doode ligt een vredige trek en 't is alsof om

de lippen nog speelt een wond're glimlach.

Twee dagen later draagt men ook Sjefke door het hek

waardoor ook zijn wiefke gedragen is.

Aan het gedolven graf wordt gesproken over een stille,

heilige nacht en een blijde, eeuwig-durende morgen.

M. A. J. V. S.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen