Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1936 - pagina 187

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1936 - pagina 187

2 minuten leestijd

DE STILLE NACHT VAN SJEFKE KROM 177

hem te binnen komen de dagen, toen hij, ja wèl ver-

dreven van het hofje in het verre vaderland, maar toch

eindelijk veilig met zijn dappere wiefke hier was aan-

gekomen.

Wat waren ze blij geweest met hun paleisje waar het

zoo vredig en rustig was.

Sjefke is nu alleen overgebleven. Nog geen jaar geleden

hebben ze zijn trouwe wiefke naar het kerkhof

gedragen. Door het zwarte kerkhofhek is hij toen

gegaan, waarboven, in het lofwerk, met ruw-zwarte

letters die — voor Sjefke onvergetelijke woorden —

gesmeed staan: „Zalig zijn de dooden, die in den Heere

sterven".

„Ja, zóó is het", had Sjefke gedacht toen hij op de dag

van de begrafenis met zijn krommen rug het hek was

doorgeschuifeld.

Als Sjefke nu in de deur van zijn huisje staat en vóór

zich ziet de heide-bloei-weelde, waar de zonnestralen

vroolijk op dartelen, dan herinnert hem dat vooral aan

de stille avonden, waarop hij en zijn wiefke, samen,

onder het spaarzame, gele schijnsel van de olielamp,

hun hoofden bogen over de oude bijbel (één van de

weinige voorwerpen, die ze meegedragen hadden,

toen, in '14).

Dan moet Sjefke denken hoe ze samen daar zaten, één

van ziel en zich verdiepten in de heerlijke rijkdom

van het Evangelie. Dan ziet hij levendig — en hij denkt

er nu aan met teere innigheid, maar ook met pijn —

hoe hij, onder de tafel, de hand vatte, die kleine hand

van zijn „odde wiefke".

Had het Evangelie hem toen zoo jong gemaakt?

Hij weet het niet. ^

Maar wat wären ze gelukkig!

De bloei der heide herinnert Sjefke aan die feest-

avonden.

Wanneer de heide niet meer bloeit en voor het huisje

12

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1936

Studentenalmanak | 242 Pagina's

Studentenalmanak 1936 - pagina 187

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1936

Studentenalmanak | 242 Pagina's